Człowiek w odróżnieniu od wielu innych zwierząt jest wzrokowcem, obserwuje otaczającą go rzeczywistość, zapamiętuje obrazy, które dzieją się wokół niego i dzięki temu lepiej rozumie otoczenie. Ma on dwie półkule mózgowe: lewa, zwana „profesorską” używana jest, kiedy się wypowiada, liczy w pamięci, myśli logicznie, pisze czy też uważnie słucha. Zajmuje się ona zatem zadaniami, liczbami, abstrakcją, racjonalizacją, logiką, szczegółem i werbalizacją. Prawa półkula natomiast zwana „artystyczną” wykorzystywana jest przy czynnościach wymagających wyobraźni i wizualizacji, kiedy pojawiają się kolory, kształty, rysunki, muzyka czy rytm. Odpowiada więc ona za twórczość, formy, rytm, czy wyobraźnię. Przykładowo, gdy człowiek słucha piosenki prawa półkula interesuje się rytmem, melodią czy rymami, podczas gdy lewą interesuje sens zdań, znaczenie przekazu czy składnia zdaniowa.

Jeśli człowiek pracuje wykorzystując tylko jedną półkulę (np. cały czas czytając) jest mniej kreatywny i efektywny. Natomiast czytanie wsparte wizualizacją (np. dodatkowe rysunki, zdjęcia, schematy) przyśpiesza o ułamek sekundy percepcję i decyzję. Wydaje się to nieistotne, jednak warto zauważyć, że tysiące takich ułamków sekundy dają nam już znaczne oszczędności.

Dodatkowo ważną rolę odgrywa tu pobudzenie kreatywności pracowników poprzez działanie na ich obie półkule. W momencie gdy mózg z jednej strony odbiera wizualizację,
a z drugiej myśli liniowo i analitycznie, to tworzy nowe połączenia, co z kolei powoduje bardziej nieszablonowe myślenie.

Pisząc o Visual Management nie należy też zapominać o psychologii procesów poznawczych. Procesy poznawcze są podstawą orientacji w otaczającym nas świecie.
Za pomocą mózgu poznajemy nasze najbliższe otoczenie, a dzięki zmysłom mózg przekazuje nam wszystko, co aktualnie przeżywamy. Uczymy się więc przekształcać bodźce na informacje. Są one odpowiedzialne za wymianę informacji pomiędzy organizmem
a otoczeniem. Im więcej bodźców więc dostarczymy do mózgu, tym bardziej dana osoba będzie poinformowana, a w przypadku bodźców wzrokowych dużym atutem jest to, że często z uwagi na swoją prostotę są one o wiele lepiej przyswajalne i zapamiętywane aniżeli
np. słowo pisane, czy mówione.